Home Diensten Team Artikelen Kliniek Fotopagina Contact en Spoed Links

045 - 522 50 90

Anaalklieren



Inleiding

De anaalklieren zijn twee kleine geurkliertjes die in de sluitspier van de anus ingebed liggen. De kliertjes scheiden een dikke vloeistof af die de ontlasting een speciale geur geeft. Hiermee wordt het territorium afgebakend. Bij onze huishonden is deze functie gedeeltelijk verloren gegaan. De kliertjes kunnen voor veel overlast zorgen door overvuld of ontstoken te raken.


Voorkomen

Anaalklierproblemen komen voor bij alle rassen, maar bij sommige rassen zien we duidelijk meer problemen dan bij andere. Voorbeelden zijn Cocker Spaniëls, Golden Retrievers, Pinschers, Duitse herders en Terriërs.


Klachten

Honden kunnen zelf niet bij hun anaalklieren. Als de kliertjes overvuld of ontstoken raken gaan ze in de omgeving (rond de staart) likken en bijten, soms tot bloedens toe. Ook het zogenaamde sleetje rijden is een poging van de hond om van de irritatie en jeuk af te komen. De hond schuift hierbij met z'n achterste plat over de grond, vaak met de achterpoten omhoog.

Een ander probleem is het anaalklierabces. Hierbij is een ontsteking ontstaan in de anaalklier en is het kliertje gevuld met pus. Dit baant zich vervolgens een weg naar buiten toe. Als het abces nog niet doorgebroken is, ziet u naast de anus een zeer pijnlijke zwelling; is het wel doorgebroken dan ziet u naast de anus een klein gaatje waar bloed en etter uitkomt.


Diagnose

Heeft uw hond jeuk bij zijn staartbasis, rijdt hij sleetje of ziet u een vreemde zwelling bij zijn anus, dan is de kans groot dat er iets mis is met zijn anaalklieren en is een bezoek aan uw dierenarts aan te raden. De dierenarts zal eerst kijken of er misschien nog andere oorzaken zijn voor de klachten (lintwormen, vlooien) en vervolgens de anaalklieren van de hond bevoelen. Indien de anaalklieren overvuld zijn zal hij ze voorzichtig leegduwen. De meeste honden vinden dit onprettig. De vloeistof die eruit komt is dik, bruin en stinkt. Indien de anaalklieren ontstoken zijn is de vloeistof dunner of zelfs bloederig.


Behandeling

In de meeste gevallen is het voldoende als uw dierenarts de kliertjes leegdrukt, maar in enkele gevallen is verdere behandeling noodzakelijk. Als de anaalklier ontstoken is, zal hij een antibioticumkuur voorschrijven, eventueel aangevuld met medicijnen om de jeuk en de irritatie te onderdrukken.

Anaalklierabcessen worden indien nodig, geopend en uitgespoeld, maar dit is meestal zo pijnlijk dat de hond een roesje krijgt. Ook hier wordt met antibiotica nabehandeld om de ontsteking weg te krijgen. Bij sommige dieren helpt het leegdrukken van de kliertjes maar heel kort. Na enkele weken zijn ze weer vol en beginnen de problemen opnieuw. In deze gevallen is het verstandig om de klieren operatief weg te nemen. De hond is dan definitief van de problemen af.


Operatie

Zoals gezegd is het mogelijk om de klieren operatief te verwijderen. De hond wordt verdoofd, de haren om de anus worden weggeschoren en de anaalklieren worden leeggedrukt. De kliertjes worden gevuld met een kunsthars om ze tijdens de operatie makkelijker terug te vinden. Naast de anus wordt een klein sneetje gemaakt en de anaalklier wordt uit de sluitspier gepeld en verwijderd. Vervolgens wordt de wond gehecht. De andere klier wordt op dezelfde wijze behandeld.


Samenvatting

Anaalklierproblemen komen vaak voor bij honden. Meestal is er sprake van jeuk in de buurt van de staart. De problemen zijn goed te behandelen, maar in hardnekkige gevallen kan een operatie de aangewezen weg zijn.